.

Mağazanızın vitrini sıkıcı mı görünüyor? Değişiklik mi istiyorsunuz? Hangi malzeme veya tasarım karar veremediniz mi? Bizi arayın…

Evinizde veya odanızdan değişik bir görüntü mü istiyorsunuz? Bu duvarı biraz neşelendirelim mi dediniz? Bizi arayın…

www.vitrindekor.com / 0507 333 78 38

Motosikletler tehlikelidir

Motosiklete bin oğlum, ama dikkat et, motosiklet tehlikelidir. O tehlikenin üzerine aptal gibi gitme. Unutma Sun Tzu der ki; “Kötü komutanlar önce savaşa girer, sonra nasıl kazanacağını düşünürler; iyi komutanlar önce nasıl kazanacağını bulmadan savaşa girmezler.” Önce viraja girip de sonra nasıl çıkacağını düşünen aptallardan olma. Tehlikeleri en küçüğüne kadar bertaraf et. Hep tam koruma kullan, bakımsız motorla yola çıkma, alkollü ya da yorgun binme, kafan bozukken taksi tut, bilmediğin yolda risk alma, diğer araç sürücülerinden köşe bucak kaç.

Motosiklet aşktır

Tehlikeleri nasıl dibine kadar bertaraf edeceğini bilemiyorsan sakın motosiklete binme, çünkü o zaman bu işi beceremezsin demektir. Motosiklete bin oğlum, çünkü motosiklet aşktır. Sadece kızlardan bahsetmiyorum, motosiklet macerası yaşam aşkıyla doludur. Güneşi batıracağın yeri bilmek, üzerinde yaşadığın toprakları karışı karışına gezmek, her yaş ve meslekten insanla yolunu paylaşmak ve bindiğin makinenin üzerinde sanki çığlık atarmış gibi kopup gitmek, hayatı dibine kadar yaşamak, ancak bu araçla mümkündür. Motosiklet macerasının içinde yaşam aşkı olmayan insanların tek yaptığı ise teknik detayları birbirlerine anlatarak kocaman, yararlı ama sıkıcı bir ansiklopediyi yaşayıp gitmektir. Aşkın ucunu bırakma, heyecanlı ve renkli ol, sıkıcı olma. Sıkıcı olacaksan arabaya binip, hafta sonları futbol, akşamları ana haber seyrederek yaşayabilirsin, motosiklete ihtiyacın yok.

Motosiklet bir enstrümandır

Günü yakalamayı bil oğlum, motosiklet senin yaşama enstrümanındır. Kızlardan bahsetmiyorum dediysem, o kadar da demedim tabi. Hani bazen pembe bir Vespa üzerinde pembe kaskla kuğu gibi giden pembe pantolonlu bir kız görürsün ya? Git yanaş, merhaba de ona. Seni terslerse, kıza efendi gibi bir selam çakıp gazla bana gel, ensene bir tane patlatayım, sonra bira içmeye gideriz. Hayatı böyle yaşayacaksın işte, öküz gibi, ödlek gibi değil. Hem efendiliğini bozmayacaksın, hem de çılgınlığını koruyacaksın. Ha hoşlandığın bir kız mı buldun? At motorunun arkasına, Datça’ya götür onu, Knidos’un sularıyla yıka. Can Yücel’in en sevdiğin şiirlerini okurken batan güneşi izlet ona, Domuzbükü’nde yıldızları ört üstüne uyusun. Sonra bu macera için bana teşekkür edeceksin.

Motosiklet bir isyandır

Motosiklete bin oğlum, çünkü motosiklet isyandır. İnsanlık tarihi popüler kültürler ve onlara tepkiyle gelişen kültlerle doludur. Rock tarihi, 68 kuşağı, Avrupa bohemleri, Beatnick’ler hep aynı heyecanla tutuştular. Bugün bu ateş bir miktar sönmüş görünse de sen buna aldanma. İnsanoğlunun doğasında isyan vardır ve motosiklet bunun dışa vuruluş şekillerinin en güzellerinden biridir. Motosiklet bir ulaşım aracı değildir, bir isyan aracıdır, bunu kafandan çıkarma. Hayatın rutinlerine dikkat et oğlum. Efendi ol ama içindeki serseriyi korumayı bil, akşam eve gelince takım elbiseni çıkarıp deri montunu giy. Her zaman kravatın olabilir ama hiç yuların olmasın, her zaman bir patronun olabilir ama hiç efendin olmasın. Eğer seni zincirliyorlarsa o patronu, arkadaşı ya da sevgiliyi dehleyip, kravatı çöz, kol saatini fırlatıp at, gemileri yakmayı bil. Hayatımda tanımaktan keyif aldığım insanların neredeyse hepsi, günü geldiğinde hayatında radikal değişiklikler yaparken gözünü kırpmamış insanlardır. Ve bu insanların neredeyse hepsi motorcudur.

Motosiklet dostluktur

Motosiklete bin oğlum, çünkü motosiklet dostluktur. Bir motosiklet grubuna mutlaka gir. O Motosiklet grubunun içerisindeki bir kavgaya ise asla girme. Unutma ki insanın olduğu yerde sevgi de vardır, kavga da vardır. Toplumdan soyut yaşama, yolu paylaş. Ama kimliğini de kaybetme, yolunu şaşırma. Toplumun içinde dur, ama tek başına ayakta dur, sonuçta yol yalnız senin yolundur unutma. Herkesle konuştuğun gibi, her tip motora da bin, tutucu olma. “Chopper gitmiyor, dönmüyor” diyenleri takma, altındaki V motorun ritmiyle dans etmeden isyanın ruhunu anlayamazsın. Sıkı bir enduroyla off-road yapmadan doğaya fazla kavuşamazsın. İbrende bir kez olsun 200’leri görmeden de adrenalin seni ilk defa içki içmiş 15 yaşındaki kız gibi sarhoş eder durur. Herkesi dinle ama hiç kimseye kulak asma. Motosiklet türlerinin her biri farklı amaçlarla üretilmiştir, birini seçeceksen seç, ama hepsiyle barışık ol, hiçbirinin fanatiği olma….

“NASA için uzay hala önemli bir öncelik”

“Düşmanlarımız ülkemize ve insanlarımıza zarar vermek için bir an olsun düşünmeden durmuyorlar. Biz de öyleyiz.” (5 Ağustos 2004)

“Pek çok iyi doktor işini kaybediyor. Çok fazla sayıda kadın ve doğum uzmanı tüm ülkede kadınlarla olan aşklarını tatbik edemiyorlar.” (6 Eylül 2004)

“ABD ile Amerika (Japonya diyecek) 60 yıldır savaşta, 60 yıl önce savaştaydık.” (29 Haziran 2006. Beyaz Saray’da Japonya başbakanı Junichiro Koizumi ile görüşürken.)

“Başarısız olacağımız konusunda kafamda en ufak bir şüphe bile yok.” (4 Ekim 2001 – Washington. 11 Eylül saldırılarından sonra yaptığı bir konuşma sırasında…)

“Bulgaristan halkı bu başardıkları başarılar için kendileri ile gurur duymalı.” (11 Haziran 2007 – Sofya)

“Gerçekte makine satın alındığında birisi makine yapmak zorundaydı. Ve, birisi makineyi yaptığında, bunun anlamı makinenin yapıldığı yerde iş vardır.” (27 Mayıs 2008 – Mesa, Ariz)

“Ve onların (teröristler) insan hayatına saygısızlıkları yok.” (15 Temmuz 2008 – Beyaz Saray. Bush burada Afganistan’da düşmana karşı savaşanlardan bahsediyor.)

”Karım Laura ile birimiz diğeri için mutlu bir yıl geçirdik.”

”Bizim üçüncü önceliğimiz eğitime birinci önceliği vermektir.”

“Biliyorum ki insanoğlu ve balıklar barış içinde bir arada yaşayabilirler.” (29 Eylül 2000 – Saginaw, Michigan. Enerji politikalarını açıklarken

“Bu perşembe günü Reagan havalimanının uçakları ve gişeleri havalanacaklardır.”

”Görebildiğinizi düşündüğünüz şeylerin görünmeyen yanlarını göremezsiniz.”

”Eğer hiçbir konuda tavır alamıyorsanız, hiçbir konuda tavır alamıyorsunuz demektir.”

”İnsanlar bekliyor ki, biz başarısız olalım. Biz onların bu beklentilerinin ötesine geçmek zorundayız.”

”Bu sizin paranız. Bunu kazanmak için para ödediniz.”

”Ulusumuz birleşmek için birleşmek zorundadır.”

”Bu seçimi kazanıp kazanmayacağımı bilmiyorum. Sanıyorum ki kazanacağım ve başkanlık görevine hazırım. Eğer hazır değilsem o da sizin şansınız.”

”Tahminlerimiz tahmin edilenin ötesine geçecek.”

”Vergilerin düşürülmesine inanmamın nedeni her şeyden önce ona inanmamdır.”

”Bütçenin fazla vermesi, fazla bir para olduğunu gösterir. Fazla para olmasa bütçe fazla vermezdi.”

”Benim için en önemli olan şey en önemli şeyin ne olduğunu hatırlamamdır.”

”…Sonra köpeğimi gezdirmeye çıktım. Yürüdüm, yürüdüm… Ve bir sürü şey yapabileceğimi düşündüm. Ne olduklarını şimdi hatırlamıyorum ama bu açıklamalarım işte o, orada aklıma geldi.”

“Her Amerikalının benim verdiğim her karardan sorumlu olduğumu bilmesini isterim. Tıpkı sizlerin her birinin bu karardan sorumlu olduğu gibi…” (20 Eylül 2000, Live With Regis)

”Size burada konuşulanları dinleyeceğimi vaat ediyorum, hatta burada olmasam bile.”

“Küçük şirketin büyümesinin ne anlama geldiğini anlayabiliyorum. Ben de onlardan biriydim!” (19 Şubat 2000, New York Daily News)

“Babamın yanında dururken ne kadar gururlanırdım. Onun karikatüristlerin ana malzemesi olacağını hiç tahmin etmezdim.” (28 Şubat 2000, Newsweek dergisi)

“Bir akıllı kişi, Oval Ofiste neler döndüğünü anladığında ben çoktan gitmiş olacağım.”

”Düşünüyorum ki, burada olmamın nasıl hayal edilemez bir onur olduğunu hayal ediyorsunuzdur.”

”Ölümle sonuçlanan her silahlı çatışmaya karşılık ölümle sonuçlanmayan üç silahlı çatışma oluyor. Bu kabul edilemez bir şeydir. Bunu iyileştirmek zorundayız.”

Soğuk bir Ocak sabahı, bir adam Washington DC”de bir metro istasyonunda, kemanla 45 dakika boyunca altı Bach eseri çalar. Bu süre içinde, çoğu işe yetişme telaşındaki yaklaşık bin kişi kemancının önünden geçip, gider.
Kemancı çalmaya başladıktan ancak üç dakika kadar sonra, ilk kez orta yaşlı bir adam kemancıyı fark edip, yavaşlar ve birkaç saniye sonra da gitmek zorunda olduğu yere yetişmek üzere yine hızla yoluna devam eder.

Kemancı ilk bir dolar bahşişini bundan bir dakika kadar sonra alır.
Bir kadın yürümesine ara vermeksizin parayı kemancının önüne koyduğu kaba atarak, hızla geçer, gider.
Birkaç dakika sonra, bir başka adam duraklayıp, eğilerek dinlemeye başlar ancak saatine göz attığında işe geç kalmamak için acele ettiğini belirten ifadelerle hızla yoluna devam eder.
En fazla dikkatle duran ise üç yaşlarında bir oğlan çocuğu olur. Annesinin çekiştirmelerine rağmen, çocuk önünde durur ve dikkatle kemancıya bakar. En sonunda annesi daha hızlı, çekiştirerek çocuğu
yürümeye zorlar. Oğlan arkasına dönüp dönüp kemancıya bakarak, çaresizce annesinin peşinden gider. Buna benzer şekilde birkaç çocuk daha olur ve hepsi de anne, babaları tarafından yürümeye devam için zorlanarak, uzaklaştırılırlar.
Çaldığı 45 dakika boyunca kemancının önünde sadece 6 kişi, çok kısa bir süre durur. 20 kişi duraklamadan, yürümeye devam ederek, para verir. Kemancı çaldığı süre içinde 32 dolar toplar. Çalmayı bitirdiğinde ise sessizlik hakim olur ve kimse onun durduğunu fark etmez, alkışlamaz. Hiç kimse onun dünyanın en iyi kemancısı Joshua Bell olduğunu ve
elindeki 3,5 milyon dolarlık kemanla, yazılmış en karmaşık eserleri çaldığını anlamaz. Oysa Joshua Bell”in metrodaki bu mini konserinden iki gün önce Boston”da verdiği konser biletleri ortalama 100 dolara satılmıştı…
Bu gerçek bir hikayedir ve Joshua Bell”in öylesine bir kılıkla metroda keman çalması, Washington Post gazetesi tarafından algılama, keyif alma ve öncelikler üzerine yapılan bir sosyal deney gereği kurgulanmıştır. Sorgulanan şeyler; sıradan bir yerde, uygunsuz bir saatte güzelliği algılayabiliyor muyuz? Durup ondan keyif alıyor
muyuz? Beklenmedik bir ortamda, bir yeteneği tanıyabiliyor muyuz?

Bu deneyden çıkarılacak kıssadan hisse ise, dünyanın en iyi müzisyeni, dünyadaki en iyi müziği çalarken, önünde durup, dinleyecek bir dakikamız dahi yoksa, başka neleri kaçırıyoruz acaba?

Fenerbahçe büyük bir bombayı patlatmak üzere.. 2004 yılında Türkiye’ye gelen ve o tarihten bu yana Fenerbahçe forması giyen Brezilyalı oyuncu önümüzdeki sezon ”Türk vatandaşı” statüsünde forma giyecek..

Sezon sonu sözleşmesi sona erecek olan Alex Sarı-Lacivertli kulüple yeniden anlaşmanın yollarını ararken, imza atması durumunda 20 Haziran 2009 tarihi itibariyle Türkiye’de 5 yılını dolduracağı için önümüzdeki sezondan itibaren ”Türk vatandaşı statüsünde” oynayabilecek.

Ancak Alex daha önce Brezilya Milli Takımı forması giydiği için A Milli Takımımız’da oynayamayacak..

Fenerbahçe Yönetimi, Alex’in önümüzdeki sezon Türk olması durumunda ise bu futbolcuyla yeniden anlaşma sağlarsa yerine yabancı bir futbolcu transfer edebilecek..

Bugün iki önemli isimden iki çok önemli anı aktarmak istiyorum Atatürk hakkında. İkisi de son günlerde moda olan “Atatürk halktan kopmuştu, ölürken yapayalnızdı, hep hatırlanmak isteyen bir ruh hali taşıyordu” diye başlayıp, Atatürk’ü yerin dibine batırmak için uğraşan sözde aydın, liberal, demokrat ve Türkiye sevdalılarına çok güzel yanıt veriyor.

Bu anı Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusuna hiçbir dini ve milli ayırım yapmadan bağlı olan ve kendini Türk hisseden insanların sevgisinin bir sembolüydü bana göre.

Diğer anıyı ise hangisi olduğunu hatırlayamadım, ama halkla ilişkilerin duayeni Betül Mardin bir TV’de anlatmıştı.

Betül Mardin 1938’de okuluna her gün tramvayla gidip gelirmiş. Anlattığına göre tramvay Dolmabahçe önüne geldiğinde vatman aracı durdurur, hemen aşağı inip bir koşu Saray’ın kapısındaki nöbetçiye gider ve “Gazi bugün nasıl?” diye sorarmış.

Sonra da aldığı cevabı tramvay yolcularına aktarırmış. Eğer cevap “Ateşi biraz düştü, bugün daha iyi” şeklindeyse tramvaydan sevinç naraları ve alkışlar yükselirmiş.

Yok eğer cevap “Ateşi çıktı, bugün pek iyi değil” olursa tramvaydakilerin çoğu hıçkırarak ağlamaya başlarmış.